Une do jem aty kur te mos e duash as hijen tende prane. Do jem te te tregoj sesi nje dore e ngrohte, ngroh edhe nje zemer. Do jem aty kur ti te lodhesh aq shume nga puna dhe do pyesesh veten nese je ti i lodhur apo lodhja po behet njeri.
Do jem kur te ndjesh eren sesi i rreh faqet e tua dhe i ben te kuqe si shege.
Do jem aty kur te çelin manushaqet e para dhe ne oborrin e shtepise tende te ndihet parfumi yt qe ne oborr, sikur te ishte gjelle e mire shtepie.
Do jem aty te te zgjas gishtin tim te vogel dhe do te te them te qeshesh, se keshtu ma hidheron zemren dhe mua.
Do jem tek ti kur lulet ne oborr te çelin, te thahen e të çelin perseri. Dhe do te te kujtoj qe nese lulet e gjejne forcen pse te mos e gjesh dhe ti?!
Do jem aty te te recitoj vjersha femijesh, si e si te ndihesh dhe ti i tille dhe ta kuptosh se ndonje dite do te te marr malli dhe per pak zbrazeti, apo ndjenja te kota prej femije, te pafajshme dhe qe tasi me akullore qe do te te sjell, domosdo do te te beje t‘i harrosh te gjitha.
Do jem aty tek ti kur brenda shpirtit te kete stuhi,diell apo shi.
Here do vij tek ti me cader dhe çizme llastiku, me rroba te rrudhosura nga vrapi, ndonjehere edhe me biskota te bera ne shtepi.
Nuk di shume, aq sa di eshte qe nje dite do vij tek ti. 💚
Skerdilajda 